سابقاً هم به عهدهء او بوده ، حج از ثلث داده مىشود . مسأله 4 - اگر معلوم بوده كه حج واجب به عهدهء او بوده و ندانند به‌جا آورده يا نه ، بايد حج را از اصل مال بدهند . مسأله 5 - اگر ميت تعيين اجرت نكند ، لازم است بر وصى با راضى نبودن ورثه يا صغير بودن آنها آن كه اقتصار كند به اجرت مثل عمل و زياده از آن اجير نكند ، و اگر كسى پيدا شود كه كمتر از اجرت متعارف را بگيرد واجب است او را اجير كند . مسأله 6 - اگر وصيت به حج بكند و يك دفعه يا چند دفعه را ذكر نكند ، يك دفعه كفايت مىكند و اگر بيشتر از يك دفعه معيّن كند و به عهدهء او حج واجبى نباشد بايد از ثلث او هر چه رسيد بدهند ، در صورتى كه وصيت‌هاى ديگرى در كار نباشد . مسأله 7 - اگر وصيت كند كه براى من حج بدهيد به كسى كه پياده برود صحيح است و از ثلث حساب مىشود ، اگر حج مستحبى است ، و اگر حج واجب است زيادى از حج ميقاتى و تفاوت ميان پياده و غير پياده را از ثلث حساب مىكنند . مسأله 8 - اگر وصى ميت اجرت حج را گرفت و تلف شد بدون تقصير و تعويق انداختن از وقت ، ضامن نيست آن را ، و بايد از بقيهء مال ميت حج بدهد اگر حج واجب بوده و از بقيهء ثلث اگر مستحب بوده ، و اگر مال ميت بين ورثه قسمت شده بايد به قدر حج برگردانند . و اگر تلف به تقصير او بوده يا آن كه مال را نگه‌داشته و اهمال نموده در دادن به حج ، ضامن است . و اگر معلوم نباشد كه تقصيركار بوده يا نه ، ضامن نيست . مسأله 9 - اگر وصى ، اجير كرد كسى را براى حج و آن شخص قبل از رفتن به حج مرد و نتوانند از مال او براى حج بگيرند يا مال نداشته باشد ، بايد حج ميت را از بقيهء اموال ميت بدهند اگر واجب بوده و از ثلث بدهند اگر مستحب بوده . مسأله 10 - اگر كسى پيش شخصى مالى را امانت گذاشته و مرده است و حال آن كه به عهدهء او حجة الاسلام بوده و شخص امانت‌دار بداند يا گمان داشته باشد كه ورثهء او